Prawo szczepień, polityka zdrowotna i odporność zbiorowa w ujęciu transgranicznym – porównawcza analiza prawna na przykładzie Polski i Kenii

Abstrakt

W artykule przedstawiono porównawczą analizę prawną przepisów i polityk dotyczących szczepień w Polsce i Kenii, koncentrując się na tym, w jaki sposób oba państwa dążą do osiągnięcia odporności zbiorowej. Polska, jako państwo prawa kontynentalnego o silnej tradycji regulacyjnej, wprowadza obowiązek szczepień dzieci za pomocą aktów ustawowych i mechanizmów administracyjnych. Z kolei w Kenii system szczepień opiera się głównie na dobrowolności oraz działaniach prowadzonych w ramach polityki publicznej. Autorzy analizują podstawy prawne, mechanizmy egzekwowania obowiązków oraz skutki zdrowotne w obu krajach, wskazując na wspólne wyzwania, takie jak wahania wobec szczepień czy brak zaufania społecznego. W opracowaniu postawiono tezę, że choć ramy prawne mogą wspierać realizację polityki zdrowotnej, to ich długofalowa skuteczność zależy również od zaufania społecznego, dostępności usług medycznych i wrażliwości kulturowej. Porównanie pokazuje, w jaki sposób różne modele prawne – przymusowe i dobrowolne – odpowiadają na uniwersalne wyzwanie, jakim jest zapewnienie i utrzymanie odporności zbiorowej w warunkach dezinformacji i barier systemowych.