Teatr i referenda – o Głosie Rdzennej Ludności w Parlamencie

Abstrakt

Niniejszy artykuł podejmuje refleksję na temat utraconej szansy na zmianę konstytucji, gdy referendum w sprawie uznania Głosu Rdzennej Ludności w Parlamencie, które odbyło się w Australii 14 października 2023 r., zostało odrzucone. Refleksja ta ma częściowo charakter osobisty, ponieważ została napisana z perspektywy obywatelki Australii pochodzenia europejskiego. Jednocześnie autorka podejmuje próbę analizy roli teatru i performance’u w kontekście aktów demokracji bezpośredniej. Ma również na celu zbadanie roli teatru/performance’u w odniesieniu do aktów demokracji bezpośredniej. W maju 2022 r. premier elekt zasygnalizował, że jego nowy rząd wdroży deklarację Uluru z 2017 r. (Głos, Traktat, Prawda), co wymagałoby zmiany konstytucji. Ostatecznie wyznaczono sześciotygodniowy okres na przygotowanie elektoratu do referendum wyborczego. Podczas gdy odpowiedzi organizacji teatralnych ograniczały się głównie do stwierdzeń twierdzących („tak”), populistyczne performatywy podziału i dezinformacji były bardzo widoczne. Krótki czas oczekiwania na referendum w sprawie głosowania oraz brak przywództwa w przestrzeni (nie)demokratycznej performatywności oznaczają, że osiągnięcie pozytywnych i znaczących zmian politycznych dla rdzennych Australijczyków zajmie więcej czasu.